ΕΝΟΤΗΤΕΣ
Στη σημερινή εποχή, έχουμε το φαινόμενο της «γήρανσης του πληθυσμού», δηλαδή λόγω βελτίωσης των κοινωνικοϋγειονομικών συνθηκών οι άνθρωποι ζουν περισσότερα χρόνια , και ειδικά σε πολλές ανεπτυγμένες περιοχές ο μέσος όρος έχει ξεπεράσει τα 85 έτη ζωής. Επιπροσθέτως, όχι μόνο ζουν περισσότερα χρόνια αλλά ασχολούνται ολοένα και με περισσότερες καταπονήσεις και δραστηριότητες. Κάτω από αυτές τις συνθήκες καταλαβαίνουμε ότι έχουμε να αντιμετωπίσουμε σοβαρές κακώσεις και ιδίως κατάγματα διαφορετικής μορφής από ό,τι παλαιότερα (κυρίως λόγω της οστεοπόρωσης) , απαιτούνται διαφορετικά εμφυτεύματα, διαφορετική φροντίδα σε αυτούς τους ηλικιωμένους ασθενείς και ιδίως τους πολυτραυματίες καθώς μεγάλη εμπειρία και άρτια εξειδίκευση για να έχουν οι ασθενείς αυτοί «αίσιο» τέλος. Αξίζει να αναφέρουμε ότι το συνολικό κόστος για την αντιμετώπιση των οστεοπορωτικών καταγμάτων (ανά έτος) αναμένεται να διπλασιαστεί από το 2005 στο 2025 στις Η.Π.Α.
ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΠΟΥ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΣΤΟ ΓΗΡΑΣ
Με το γήρας συμβαίνουν ορισμένες φυσιολογικές αλλαγές στον ανθρώπινο οργανισμό οι οποίες δεν είναι «αρρώστια» αλλά είναι φυσιολογική εικόνα ενός οργανισμού στην πάροδο των χρόνων. Αυτές οι αλλαγές περιλαμβάνουν ελαττωμένη όραση και ακοή, ελαττωμένη ικανότητα του ανοσοποιητικού συστήματος καθώς επίσης και οστεοπορωτικές αλλαγές, δηλαδή αύξηση της οστεοπόρωσης με αποτέλεσμα να είναι περισσότερο εκτεθειμένοι σε διάφορα κατάγματα και τα οποία έχουν δυστυχώς δύσκολη αντιμετώπιση. Επίσης στις φυσιολογικές αλλαγές έχουμε ελαττωμένες εφεδρείες στους πνεύμονες ελαττωμένη νεφρική λειτουργία Η οποία βρίσκεται στο 30 με 40 % της φυσιολογικής σε άτομα άνω των 65 ετών, ελαττωμένο καρδιακό παλμό 50 % σε άτομα άνω των 80 ετών και επίσης ελαττωμένες κατεχολαμίνες δηλαδή ουσιαστικά ελαττωμένη απάντηση στα «στρεσογόνα» ερεθίσματα όπως είναι ένας τραυματισμός ή μία αρρώστια.
ΣΥΝΟΔΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΟΥΣ
Πέρα από τις φυσιολογικές αλλαγές , υπάρχουν και οι παθολογικές αλλαγές δηλαδή συνυπάρχουσες ασθένειες που μπορεί να επιδεινώσουν την ύπαρξη και την εξέλιξη του κατάγματος και να γίνει πολύ πιο δύσκολη η αντιμετώπιση του μέχρι του να απειληθεί η ζωή του ασθενούς. Τέτοιες συνοδές παθήσεις είναι οι καρδιαγγειακές βλάβες, δηλαδή ο ασθενής μπορεί να έχει υπέρταση, καρδιακή ανεπάρκεια, να φέρει βηματοδότη ή και απινιδωτή. Επίσης είναι η χρονιά πνευμονική νόσος (ΧΑΠ), μπορεί να συνυπάρχει σιδηροπενική αναιμία, σακχαρώδης διαβήτης, ενώ ένα μεγάλο και δισεπίλυτο πρόβλημα είναι η άνοια. Η άνοια, εμποδίζει τη σωστή λήψη ιατρικού ιστορικού με αποτέλεσμα να μην γνωρίζουμε τι προβλήματα προϋπήρχαν καθώς και τι φάρμακα λαμβάνει ένας ασθενής που παρουσιάζεται με ένα σοβαρό κάταγμα στο νοσοκομείο.
Ένα άλλο μεγάλο πρόβλημα είναι η λήψη αντιπηκτικών φαρμάκων όπως το Plavix
και άλλα αντιαιμοπεταλιακά φάρμακα, τα οποία καθυστερούν τη θεραπεία και βλέπουμε ασθενείς να παραμένουν για αρκετές μέρες στο κρεβάτι μέχρι να μπορέσουν να χειρουργηθούν. Εδώ όμως υπάρχει και η δυνατότητα με ειδική χειρουργική τεχνική να μπορεί να χειρουργηθεί κάποιος άμεσα παρά την χρήση αυτών των ισχυρών αντιπηκτικών φαρμάκων όπως κάνουμε στο κέντρο μας τα δύο τελευταία χρόνια και να μην διακινδυνέψουμε την έκβαση της χειρουργικής θεραπείας και να μην απειληθεί η ζωή του ασθενούς
ΟΣΤΕΟΠΟΡΩΤΙΚΑ ΚΑΤΑΓΜΑΤΑ
Τα προβλήματα με τα οστεοπορωτικά κατάγματα είναι τόσο τοπικά, δηλαδή στο επίπεδο του μέλους που πάσχει, όσο και γενικευμένα δηλαδή έχουν επιπλοκές σε όλο τον ανθρώπινο οργανισμό. Όταν λέμε γενικευμένες ή συστηματικές επιπλοκές εννοούμε ότι για τους προϋπάρχοντες λόγους (απώλεια αίματος, επιβαρυμένη καρδιακή, νεφρική και αναπνευστική λειτουργία) κινδυνεύει η ζωή του ασθενούς επομένως κάποιος πρέπει να γνωρίζει ότι πρέπει να αντιμετωπίσει σοβαρά αυτά τα κατάγματα με μία επέμβαση, σε λογικό χρονικό διάστημα χωρίς να δημιουργηθούν προβλήματα στα μαλακά μόρια όπως εκτεταμένες προσπέλασεις (μεγάλες τομές), γιατί αυξάνουν πολύ τον κίνδυνο λοίμωξης. Επίσης πρέπει με την επέμβαση ο ασθενής να μπορέσει να κινητοποιηθεί, να μην παραμείνει δηλαδή στο κρεβάτι, να μην πονάει και να μπορεί να αυτοεξυπηρετηθεί.
Σε τοπικό επίπεδο τα οστεοπορωτικά κατάγματά έχουν αρκετά προβλήματα που πρέπει ο θεράπων ιατρός να τα γνωρίζει και να είναι εξοικειωμένος με την αντιμετώπισή τους.
- Έχουν ειδική μορφολογία (μεγάλες οστικές παρασχίδες, είναι συνήθως μακρά σπειροειδή κατάγματα)












